Najważniejsze 3 mosty kolejowe nad Tamizą znajdujące się w Londynie:
Cannon Street Railway Bridge
Jest on mostem kolejowym w centrum Londynu, łączy dzielnice Southwark Bridge i London Bridge. Jest przeznaczony dla transportu kolejowego do Cannon Street Station, znajdującej się po jego północnej stronie.
Pierwotnie most nosił nazwę Alexandra Bridge, na cześć córki króla Danii Christiana IX Duńskiego oraz żony króla Edwarda VII. Projektantami mostu byli John Hankshaw i Johna Wolfe-Barry.
Prace budowlane trwały trzy lata, a w 1866 nastąpiło oficjale otwarcie mostu, który pierwotnie posiadał pięć łuków i zbudowany był z żelazowych kolumn w stylu doryckim. Wkrótce po otwarciu w latach 1886 - 1893, został przedłużony do Francis Brady a w latach 1979 - 1982 został odnowiony i usunięte zostały z niego elementy zdobiące.
Blackfriars Railway Bridge
To most kolejowy na Tamizie w Londynie położonym pomiędzy mostami drogowymi: Blackfriars Bridge a Millennium Bridge.
Blackfriars Railway Bridge jest podpierany przez masywne kolumny, które dodatkowo podtrzymują napór przejeżdżających po nim szybkich pociągów. Most ten po raz pierwszy został otwarty w 1864 r.
Blackfriars Railway Bridge i Blackfriars Bridge stanowią jedną strukturę z tym, że pierwszy most jest mostem kolejowym a drugi drogowo-pieszym. Projektantem obydwu mostów był Joseph Cubit.
Hungerford Bridge
Jest on mostem kolejowym nad Tamizą w Londynie, leżącym pomiędzy Waterloo Bridge a Westminster Bridge. Obecny most składa się z konstrukcji stalowych belek z przebiegającymi po środku torami kolejowymi, ta część mostu jest nazywana Charing Cross Bridge, zaś na lewym i prawym krańcu mostu umiejscowione są chodniki przeznaczone dla pieszych nazywane Golden Jubilee Bridges. Pierwotnie most został zaprojektowany przez brytyjskiego inżyniera Isambarda Kingdom Brunela jako most dla pieszych w 1845 r. W 1859 r. most ten został zakupiony przez przedsiębiorstwo kolejowe w celu przedłużenia South Eastern Railway do nowo wybudowanej stacji kolejowej Charing Cross. Wówczas niezbędna była przebudowa mostu dla potrzeb ruchu pociągów, nowy most został zaprojektowany przez Johna Hawkshawa i został wykonany z kutej stali. W latach 90. XX wieku przystąpiono do wymiany chodników dla pieszych na nowe bardziej trwałe i wytrzymałe, dzięki czemu ta część mostu zyskała nową nazwę Hungerford Footbridges. Na moście zamontowane jest również oświetlenie.
Dla porównania, jeden z największych wiaduktów kolejowych w Europie, znajdujący się w Polsce, to wiadukt kolejowy w Bolesławcu nad rzeką Bóbr: dł. 490 m.
Pozdrawiamy - Ekipa aling.pl