Forma czasu teraźniejszego: shall

Forma czasu przeszłego: should

Uwaga: czasownik shall używany we wszystkich osobach l.poj. i mn. oznacza konieczność; w 1 os. l.poj. i mn/ używany jest także jako czasownik posiłkowy do tworzenia czasu przyszłego.

Forma czasu teraźniejszego: will

Forma czasu przeszłego: would

Forma czasu teraźniejszego: can

Forma czasu przeszłego: could

Uwaga: Czasownik can ma tylko formę czasu teraźniejszego i czasu przeszłego. W innych czasach oraz jako możliwą formę alternatywną dla can stosuje się frazę czasownikową to be able to, np:

We were not able to meet you at the airport.

John hasn't been able to attend the meeting.

Forma czasu teraźniejszego: may

Forma czasu przeszłego: might

Uwaga: w czasach i formach, których czasownik may nie posiada, używane jest wyrażenie to be allowed to, np:

He was not allowed to leave.

Uwaga: czasownik must posiada tylko jedną formę - formę czasu teraźniejszego. W innych czasach i formach używa się formy have to:

He had to hurry up.

I will have to get up early tomorrow.

W formie przeczącej czasownik must ma znaczenie mocnej sugestii lub zakazu, np:

You mustn't be late. (Nie wolno ci się spóźnić.)

Dla wyrażenia braku konieczności, stosuje się w języku angielskim czasownik need, np.:

I needn't do it right now. (Nie muszę [nie potrzebuję] robić tego zaraz.)

Forma czasu teraźniejszego i przeszłego: ought

Uwaga: po czasowniku ought występuje bezokolicznik z partykułą to; znaczenie czasownika ought to wyraża się najczęściej powinność:

You ought to tell me the truth. (Powinieneś powiedzieć mi prawdę.)

Ought I to tell him the truth? (Czy powinienem powiedzieć mu prawdę?)

No, you ought not to. (nie, nie powinieneś.)

Oughtn't they to tell him first? (Czy oni nie powinni mu najpierw powiedzieć?)

Uwaga: w zdaniach tego typu preferowaną formą przeczenia jest przeczenie zastosowane w zdaniu głównym:

I don't think you ought to tell him the truth.

Don't you think they ought to tell him first?

Forma czasu przeszłego: used

Uwaga: po czasowniku used występuje bezokolicznik z partykułą to; czasownik used to wyraża stały stan lub czynność powtarzaną w przeszłości:

When I lived in Cracow, I used to visit my aunt every weekend.

Czasownik used to tworzy formę przeczącą i pytającą tak jak większość czasowników modalnych (ułomnych) przez inwersję w pytaniu oraz dodanie not po czasowniku w przeczeniu albo, w potocznym języku angielskim, w sposób regularny prz użyciu czasownika posiłkowego do:

Used you to smoke then? lub Did you use to some then?

I used not to some then. lub I did not use to smoke then.

Do czasowników modalnych zalicza się także czasowniki need (potrzebować/musieć [coś zrobić]) oraz dare (śmieć [coś zrobić]). Czasowniki te funkcjonują albo jako czasowniki regularne, np.:

Jim needed to talk to you lub He dares to come here!

czy How did he dare to do it?

albo jako czasowniki ułomne, np.:

How dare he do it? lub He needn't lie to me.