Wskaźniki zespolenia: spójniki proste i złożone [współrzędne i upodrzędniające]

Ze względu na budowę wyróżnia się w języku angielskim spójniki proste (simple conjunctions), np.: and, but, if, that, spójniki pochodne lub derywowane (derivative conjunctions), np. until, unless, although oraz spójniki złożone (compound conjunctions), np. whereas.

Ze względu na funkcję w zdaniu wyróżniamy spójniki współrzędne (coordinating conjunctions), np.: and, but, nor oraz spójniki podrzędne (subordinating conjunctions lub complementizers) różnego typu, np.: spójniki podrzędne czasu (temporal subordinating conjunctions) when, since, as; przyczyny (causal subordinating conjunctions) because, since; warunku (conditional subordinating conjunctions) if, unless; celu (final subordinating conjunctions) (in order) that; przyzwolenia (concessive suborinating conjunctions) (al)though, however; porównania (comparative subordinating conjunctions) as... as, not so... as itd.

W języku angielskim występują też wskaźniki zespolenia między oddzielnymi zdaniami, takie jak furthermore, moreover, nevertheless czy however. Ważne funkcje spełniają także inne wyrazy, takie jak well czy right, które działają podobnie jak spójniki, wiążąc ze sobą poszczególne części wypowiedzi. Użyte na początku zdania, sygnalizują na przykład nie tylko związki międzyzdaniowe, ale także zmianę tematu, zakończenie jednego wątku i początek innego, koniec wypowiedzi itp.