Zdania rzeczownikowe

Zdania podrzędne rzeczownikowe mogą być w zdaniu podmiotem lub dopełnieniem, np.:
That he couldn't do it was obvious. (zdanie rzeczownikowe podmiotowe) (To, że on nie mógł tego zrobić, było oczywiste.)
Tell me what time it is. (zdanie rzeczownikowe dopełnieniowe) (Powiedz mi, która godzina.)
I knew where she lived. (zdanie rzeczownikowe dopełnieniowe) (Wiedziałem, gdzie mieszka.)
He didn't know what they were laughing at. (zdanie rzeczownikowe dopełnieniowe) (Nie wiedziałem, z czego oni się śmiali.)

Zdania orzecznikowe

Zdania orzecznikowe mogą odpowiadać polskim konstrukcjom wprowadzanym przez zaimek oto, zaś czasownik łączący be jest tłumaczony bardziej rozbudowanymi frazami czasownikowymi, np.:
The problem is that I hate travelling. (Problem polega na tym, że nie znoszę podróżowania.)
The question is whether he is interested at all. (Trzeba zadać pytanie, czy on jest tym w ogóle zainteresowany.)
This is what happend to poor Sue. (Oto, co spotkało biedną Sue.)

Zdania przymiotnikowe i względne

Przykładem zdań przymiotnikowych są w języku angielskim zdania względne. Pełnią one funkcję przydawki przymiotnej. Są wprowadzane przez zaimki względne who (whose, whom), which i that, w zależności od części mowy, do której się odnoszą, oraz od typu zdania względnego. W niektórych zdaniach względnych można zaimek opuścić.

Zdania względne dzielą się na zdania względne ograniczające (restrictive relative clauses) i nieograniczające, zwane też opisowymi (non-restrictive relative clauses).

Zdania względne ograniczające

Zdanie względne ograniczające zawęża klasę obiektów, do których się odnosi, np.:
I saw a man who was eating a raw carrot. (Widziałem człowieka, który jadł surową marchewkę.)
I met a man whose hair was painted green. (Spotkałem człowieka, którego włosy były pomalowane na zielono.)
I saw a man whom I had never met before. (Widziałem człowieka, którego nigdy wcześniej nie spotkałem.)
I gave her the book which I bought last Monday. (Dałem jej książkę, którą kupiłem w ubiegły poniedziałek.)

Zdania względne ograniczające wprowadzane są w języku angielskim, inaczej niż w języku polskim, bez przecinka. Zaimki who i whom odnoszą się do osób, w niektórych przypadkach do zwierząt, zwłaszcza domowych, zaś which - zwykle do przedmiotów i zdarzeń. Zaimek whose odnosi się zarówno do osób, jak i rzeczy (porównaj Zaimki względne (relative pronouns)). W przypadku tego typu zdań możliwe jest zastąpienie zaimków względnych who, whom (używanego też czasem w formie who w języku bardziej potocznym) i which zaimkiem that, szczególnie gdy zdanie względne odnosi się do zaimka nieokreślonego, liczebnika porządkowego czy rzeczownika poprzedzonego kwantyfikatorem (quantifier) lub przymiotnikiem w stopniu najwyższym. Zaimek that w połączeniu z kwantyfikatorem all jest odpowiednikiem polskiej frazy to, co:
all that remains to be done (wszystko to, co pozostało do zrobienia)
All that was said was sheer nonsense. (T co zostało powiedziane, było czystym nonsensem.)
It was the prettiest flower (that) I had ever seen. (To był najpiękniejszy kwiat, jaki kiedykolwiek widziałem.)
Every person that breaks the rule will be fined. (Każda osoba, która łamie zasadę, będzie ukarana grzywną.)

Gdy zdanie względne funkcjonuje jako dopełnienie bliższe lub przyimkowe, możliwe jest opuszczenie zaimka względnego:
I saw a man (who(m) / that) I had never met before. (Widziałem człowieka, którego nigdy wcześniej nie spotkałem.)
I gave her the book (which / that) I bought last Monday. (Dałem jej książkę, którą kupiłem w ubiegły poniedziałek.)

Zaimka nie można opuścić, jeśli mamy do czynienia ze zdaniem względnym ograniczającym w funkcji podmiotu:
The book which is lying on the table is a mystery tale. (Książka, która leży na stole, jest tajemniczą opowieścią.)

Oprócz zaimków względnych rzeczownych występują w języku angielskim zaimki względne przysłówkowe, takie jak:
The place where we first met is near the church. (Miejsce, gdzie pierwszy raz się spotkaliśmy, jest blisko kościoła.)
I hope you will always remember when lub the time when we met. (Mam nadzieję, że zawsze będziesz pamiętać kiedy (czas kiedy) się spotkaliśmy.)

Zdania względne nieograniczające

Zdania względne nieograniczające przekazują uzupełniającą lub dodatkową informację w odniesieniu do członu, który określają. W języku angielskim zdania względne nieograniczające oddzielone są przecinkami od zdania głównego, np.:
Tony Blair, who is the British prime minister, visited Brighton last weekend. (Tony Blair, który jest brytyjskim premierem, odwiedził Brighton ostatniego weekendu.)
My mother, who is a doctor, is usually very busy. (Moja mama, która jest lekarzem, jest zwykle bardzo zajęta.)

W zdaniach względnych nieograniczających wyraz which odnosi się do przedmiotów lub zjawisk ujmowanych całościowo. W języku polskim wyrazowi which odpowiada zaimek który w zdaniach względnych i zaimek co w dopowiedzeniach:
The waves, which were enormous, pushed the boat towards the beach. (Fale, które były ogromne, pchały łódź ku plaży.)
He won the competition, which surprised me a lot. (Wygrał konkurs, co bardzo mnie zdziwiło.)

Zdania względne rzeczownikowe i przysłówkowe

Oprócz zdań względnych przymiotnikowych w języku angielskim występują zdania względne rzeczownikowe i przysłówkowe, wprowadzane przez zaimki whoever, whatever, whichever, wherever, whenever. W języku polskim używa się zwykle w takim kontekście zaimków złożonych ktokolwiek, którykolwiek, gdziekolwiek itp. albo form (temu) komu/(tej) której, (tam) gdzie, (tak) jak, itd.:
Whoever [= the person who] did it made a mistake. (Ktokolwiek to zrobił, popełnił błąd.)
You can give it to whoever you want. (Daj to (temu), komu chcesz.)
You can go wherever/whenever you like. (Możesz iść, gdzie/kiedy chcesz.)
You can call me whatever you like. (Nazywaj mnie (tak), jak chcesz.)