Zdanie twierdzące

Zdanie oznajmujące twierdzące wyraża zwykle istnienie jakiegoś faktu lub jest potwierdzeniem takiego istnienia. Zdanie oznajmujące przeczące stwierdza, że jakiś fakt nie istnieje lub jest zaprzeczeniem istnienia takiego faktu.

Zdanie przeczące

Zdania przeczące tworzymy w języku angielskim przez użycie czasownika w formie przeczącej lub przez użycie jednego z zaimków lub okoliczników przeczących. Partykuła no (nie) wyraża w języku angielskim przeczenie absolutne.

1. Przeczenie w przypadku czasowników modalnych.

Czasowniki be i have oraz czasowniki posiłkowe i modalne tworzą formę przeczącą przez dodanie partykuły przeczącej not po tych czasownikach, przed czasownikiem głównym. Czasowniki z partykułą przeczącą not używane są najczęściej w języku potocznym jako formy ściągnięte:
I'm (I am) not joking. (Ja nie żartuję.)
I haven't (have not) finished yet. (Nie skończyłem jeszcze.)
I shan't (shall not) leave. (Nie wyjdę.)
They won't (will not) come. (Nie przyjdą.)
John can't (cannot) play bridge. (John nie umie grac w brydża.)
He couldn't (could not) do it. (Nie mógł tego zrobić.)

Polski zwrot nie musieć tłumaczymy na angielski za pomocą need not. Polskiemu zwrotowi nie wolno odpowiada angielskie must not:
You mustn't (must not) touch it. (Nie wolno ci tego dotykać.)
You needn't (need not) come tonight. (Nie musisz dziś wieczorem przychodzić.)

2. Przeczenie w przypadku czasowników głównych.

Czasowniki główne tworzą formę przeczącą za pomocą czasownika posiłkowego w odpowiedniej formie oraz partykuły not przed czasownikiem głównym:

Odpowiedzi przeczące

Odpowiedź przecząca na pytanie ogólne wymaga w języku angielskim wyrazu no (nie), po którym występuje zwykle powtórzenie cząstki zdania z zaprzeczonym czasownikiem posiłkowym lub modalnym:
Do you like modern poetry? No, I don't. (Lubisz nowoczesną poezję? Nie, nie lubię.)
Will you come to the meeting tomorrow? No, I won't. (Przyjdziesz jutro na spotkanie? Nie, nie przyjdę.)

Słabszym przeczeniem w takich kontekstach, preferowanym w niektórych typach wypowiedzi ze względu na reguły grzeczności, jest umieszczenie zdania przeczącego w zdaniu złożonym lub przeniesienie przeczenia do zdania głównego:
Can you come to dinner tonight? (No), I'm afraid I can't/I don't think I can. (Możesz przyjść dziś wieczorem na obiad? (Nie), obawiam się, że nie mogę/Myślę, że nie mogę.)

Zaimki i przysłówki przeczące

Jako sygnał przeczenia może wystąpić w języku angielskim wyraz przeczący no w formie atrybutywnej, czyli przydawkowej:
I have no time. (Nie mam czasu.)

W języku angielskim występują także zaimki i przysłówki przeczące nobody, nothing, none, never, nowhere. Inaczej niż w języku polskim, w języku angielskim obowiązuje zasada pojedynczego przeczenia. Oznacza to, że w jednym zdaniu może wystąpić tylko jeden wyraz przeczący, taki jak not, nobody, nothing, none, never, nowhere lub takie wyrazy jak doubt (wątpić), hardly (ledwo) itd.

Jeśli negacja występuje przy czasowniku, określniki, zaimki i przysłówki przeczące występują jako formy any, anything, anybody, ever:
He's never asked anybody./He hasn't ever asked anybody. (On nigdy nikogo nie pyta.)
There is no milk in the bottle./There isn't any milk in the bottle. (W butelce nie ma mleka.)
There was nobody in the room./There wasn't'anybody in the room. (W pokoju nie było nikogo.)
She could hardly hear anyhing. (Prawie nic nie słyszała.)